Şişhane- Cihangir Hattı

Taksideyiz, trafik curcuna... Ara yolları deniyoruz, nafile. Halimden memnum, takside üç kişiyiz, dolayısıyla sohbet muhabbet yerinde. Ancak şoför bey için üzülmemek elde değil. Trafiğin üzerine bir de bizim boş konuşmalarımızla iyice sinirleri bozulmuştur diye tahmin ediyorum... El mahkum, biz de böyleyiz, ne yapacaksın...

Şişhane’ye vardık. Taksiden iniyoruz ancak bereketimizle değil derdimizle geliyoruz. Karşıya geçtiğimiz anda bir adet tinerci genç bizi bekliyor. Abla abla diye elinde ne oldu belirsiz bir elementle üstümüze doğru yürüyor... Benden gelen ‘Hızlanın’ komutu ardından, adımlar hızlanıyor... Ama çocuktan kaçış yok. Takip ediliyoruz. Bunu farkeden taksici çocuğa seslenip ilgiyi bizim üzerimizden alarak, kaçışımıza yardım ediyor... Çocuk kendisine atılan yemi yiyor ve karşıya geçiyor... Biz de koşarak ortamdan uzaklaşıyoruz. Adını bilmediğimiz, teşekkür edemediğimiz Narin Taksi’nin hayat kurtaran şoförüne selamlar gönderiyoruz....

Miss Pizza’dayız. Rezervasyonumuzun dışarıya yapıldığını sadece ben biliyorum. Diğer iki kişi tamamen bir yanlış anlaşma üzerine orada bulunuyor... Çekip gitmek üzereler... İçerisi tıklım tıklım olduğu için, dışarısı bir nevi sevimli görünüyor... Ekibin geri kalanı gelene kadar bu ikilinin sempatisini kazanmaya çalışıyorum, dışarıda oturmanın yararlarını anlatıyorum... Tepedeki ısıtıcılar en büyük yardımcım...

Altı kız/kadın/ bayan gece dışarıya çıkmayalı uzun zaman olmuştu... Bu grup bir daha ne zaman denk gelir bilmiyorum... Spontan bir şekilde gerçekleşen buluşmamızdan beklentimiz büyük... Planımız, bölge hava sahası içindeki her yere girip çıkmak...

Miss Pizza’nın pizzaları enfes. Kuşkonmazlı, Akdeniz ve Pepperoni benden tavsiye... Ordan kalkıyoruz yan taraftaki eski Public yeni Spoil’e bir göz atıyoruz... Çok iç açıcı gelmiyor, es geçiyoruz. Public’in rezervasyonla gelsen de seni içeri almama cesaretini gösteren kapı görevlilerini, şişe açtırmazsan seni adamdan saymayan müessesesini sevgiyle anıyoruz...

Dümdüz yolumuza devam ediyoruz sağ köşedeki Bird’e girmeyip, önce kalabalıklaşmadan Eelence’ye gidelim, biraz Türkçe müzik dinleyelim diyoruz. Eelence’ye adımımızı atıyoruz, Hande Yener’den kapına köleyim desem inanır mısın? Çalıyor... Oooo lise sona geri dönüş ve gönülden bir eğlence...

Ta ki yan tarafımda duran kızın içkisinin pipeti benim gözüme girene kadar eğlencemiz devam ediyor... Kalabalık sebebiyle nefes alma problemleri yaşanması ve beklenmedik objelerin yüzümüze gözümüze çarpması sebebiyle dışarı çıkıyoruz... Durum gerçekten vahim olmasa, kimse beni 8.15 vapuru çalarken dışarı çıkaramazdı ama bu kalabalık sınırlarımızı zorluyor... Eelence’ye iki tavsiyede bulunuyoruz... birrr, bu kadar çok insan alıp, esas eğlenenlerin keyfini kaçırma, ikiii tüm şarkıları baştan sona kadar çalma...

Aynı sokak üzerindeki Bird’e geri dönüyoruz. Yaş ortalaması yüksek, müzikler ağırbaşlı. Eelence’nin eğlencesi üzerine bu belirgin özellikler bizi geriyor... Asmalımescit’e doğru yol alıyoruzz...

İnsanların her Cuma, Cumartesi gidecek kadar Asmalımescit’te ne bulduklarını bu sefer yine anlayamıyorum... Son olarak Lebnon’a oturuyoruz. Lübnan yemekleri yapan Lebnon , Küba yemekleri yapmaya başlamış... Birer içki alıp sokaktan geçenleri izleyip bir yandan da sohbetimize bakıyoruz...

Yolun aşağısında ayrılma veya barışma seremonisi yaşayan 19-20 yaşlarında bir kız ve erkeğin gerilimli sahneleri var... Onları seyrediyoruz, çok romantikler...

Miss Pizza Şişhane / Meşrutiyet Cad. 86A Şişhane Beyoğlu İstanbul

Tel: (0212) 251 32 34

Eelence / Meşrutiyet Caddesi No: 83 Beyoğluİstanbul

Tel: 
(0534) 632 91 86

Bird /Meşrutiyet Cad. No:103 Şişhane, Beyoğlu, İstanbul

fotoğraflar: Kenan Satır ( www.panoramio.com)

HİP - ASİL- EĞLENCELİ

Birbirinden ünlü konularıyla, her saniye alert olduğumuz yine huzurlu geçirilen bir haftasonunu yiyip bitirmek üzereyiz. Son bir saat... Gündem bu kadar yoğunken, bana düşen modadan bashetmektir!

Hip - Asil - Eğlenceli... Yeni takıntım Fransız Maje...

Beymenler'de rast gelebilirsiniz...

http://www.maje-paris.fr/

Den’deyiz..

Nişantaşı Den Cafe’deyiz. 2009’da açılmasına rağmen pek sık uğramadığım Den Cafe sakin, huzurlu. Müziğin sesi bangır bangır değil ve en önemlisi ortalamanın oldukça üstünde lezzetli yemekleri var...

Keyifliyiz, mutluyuz. Uzun zamandır görüşemeyen Bilkentli’ler bir aradayız. Hiçbir zaman çok fazla okul fanatiği olmasam da, Ankara’yı pek sevmesem de arada sırada Bilkent’i özlerim, ne yalan söyleyeyim. Biz ona, o bize az çektirmedi ama güzel seneler geçirdik beraber... Geçmiş yıllardan, gelecek planlardan konuşulurken Jaguar meselesinin açılmaması mümkün mü?

Geçen hafta öğrenci konseyi başkanının Jaguar’la davete gitmesi olay yarattı biliyorsunuz. Durum bir garip... Konun basında bu kadar yer tutması ayrıca enteresan... Öğrencilerin oy kullanarak seçtiği bir başkanları var ve bu şahıs davet edildiği geceye arabasıyla gidiyor. Ben konuyu açıkçası bu kadar basit mi basit görüyorum.

Lakin, ben başkan olsam şahsi aracım ne olursa olsun öyle bir davete taksiyle giderdim. Benim taksiyle gitmeyi tercih etme hakkım olduğu gibi onun da kendi arabasıyla gitme hakkı olduğunu düşünüyorum...

Günlük yaşantısından herhangi bir sebeple ödün vermemeli derim. Öğrencinin tüm bu olanlardan sonra ‘Ben dört senedir Jaguar kullanıyorum, ne oldu ki?’ cevabına gülmedim değil. Cesareti hoşuma mı gitti yoksa biraz Alice in Wonderland psikozunda olduğunu düşündüğüm için mi güldüm orasını ben de tam çözemedim...

Kısaca, seçimlerini desteklemediğim şahıslar olsa da yaşam tarzlarının kısıtlanmasına dair yapılan her türlü saldırıya karşıyım... İster Jaguarlı, ister Serçeli olsun...

Hararetli tartışmamıza şahit olan Den’in kapısına doğru yürüdük... Bir sonraki buluşmamızda daha eğlenceli konulardan bashedelim diyerek ayrıldık... Mesela Muhteşem Yüzyıl’ın tehdit alan ekibi ve yaşadıklarını...

İyi haftasonları!

Den Cafe

Tel: (0212) 224 24 70 Adres: Mim Kemal Öke Caddesi 1/D, Nişantaşı

TİKTU KOSTÜM

Kostüm partisi yapmak pek bizim adetimiz değildir... Hafif çocuklaşıp, şımarmak doğru olmaz.

Avrupa’da neredeyse her 3 kişiden biri doğumgününü veya önemli okazyonları kostüm partisiyle kutluyor... Dolayısıyla adım başı bir kostüm mağazasıyla karşılaşabiliyorsun...

Ancakkk, Türkiye’de son dönemlerde kostüm partileri sıklığını arttırsa da partiye giderken kaliteli, farklı, özenli ürünler bulunduran bir mağaza bulmakta fazlasıyla zorlanıyorsun! Ama durumlar değişmeye başladı, bu boşluğu gören ve değerlendirmeye alan TİKTU Kostüm kapılarını geçen ay açtı...

Seksi bir Pamuk Prenses, Wilma, Betty, Barney, Shrek’in Fionası, Doğum Günü Pastası, Marilyn Monroe, Joker, Köpekbalığı, Kovboy, Batman, afilli bir Korsan...

Hayalinin kostümüyle askılarda karşılaşamadığın noktada, istediğini dikmek için eğlenceli bir ekip seni bekliyor.

Ayrıca vintage elbiseler, dönem kıyafetleri, 2. el kıyafetler, gerçekçiliğiyle seni korkutmayı başaracak maske ve aksesuarlarıyla başka dünyaların insanı ol ve eğlen...

Adres: Aytekin Kotil Cad. Akşit Apt. No:11 D:5 ( Cevahir Alışveriş Merkezi Yanı)

Mecidiyeköy / İstanbul

www.tiktukostum.com

Gamze Tiktu - 05376700607

Günay'da Bülent Ersoy

Herşey gecenin bir saati çalışırken başladı... Geç saatlerin yaratıcılık üzerindeki etkisi tartışılmaz, üzerimizdeki hantallık gitsin diye 15 dakikalık molada Bülent Ersoy’dan ‘Senin Olmaya Geldim’ şarkısının çalınması uygun görüldü...

Telefondan Bülent Ersoy çalarken, ortada boş boş gezip, sağa sola bakmak doğru olmaz, herkes toparlandı oturduğu yerden ciddiyetle onu dinlemeye başladı... Üzerimizde yarattığı etkiyle sus pus olduk. Şarkı bitiminde hiçbirimizin çocukken anne veya anneannesiyle elele tutuşup Bülent Ersoy’u canlı dinlemeye gitmediği ortaya çıktı... O gün itibariyle, İstanbul’da ilk nerede çıkarsa oraya hep beraber gidileceğine dair ant içildi...

Ayrı bir itiraf da şu ki; geleneksel kültürümüzün önemli bir parçasını oluşturan gazinoları ancak Yeşilçam filmlerinden tanıyorum ve bir kere bile ayak basmadım...

Sanki her akşam eve gitmeden önce uğrarmışım gibi kendime yakın hissettiğim, hakkında bir haber gördüğümde hemen okuduğum ‘Günay’da Bülent Ersoy çıkıyor gidiyoruz’ mesajını aldınca ‘yes sir’ diyerek hazır ola geçtim.

Cuma akşamı altı kişi kolkola girip Günay’ın yolunu tuttuk. Sıcak, samimi bir mekan olacağını hayal ettiğim Günay tamam ama Uluslararası Montu Merid Müzik Doktoru ünvanlı, Japonya’dan tescilli ‘yüzde yüz kusursuz’ sesli Bülent Ersoy’dan açıkçası biraz da korkarım... Zihnime onun müzisyen naifliği değil de, daha çok agresif yapısı yerleşiktir... Acaba haksızlık mı ediyorum?

Saat 21:00- İçeri adımımızı atıyoruz. Güler yüzler bizi karşılıyor. Benim küçük hayal ettiğim mekan oldukça büyük, ve tıklım tıklım. İlk kez geliyoruz, bir daha da ne zaman geliriz meçhul diyerek en önden ayırttığımız yerimiz torpilli seyirciymişiz imajı yaratıyor. Sahnede güzel sesli ve İtalyan bakışlı Hürriyet Hanım... Frank Sinatra’dan My Way’i söylüyor... Değişik. Masaya doğru yürürken annemlerin 1980’lerde çektirdiği bir fotoğraf karesinin için girmiş gibi adımlarımı dikkatli atıyorum... Ortamın ciddi bir ağırlığı var, üstlerde vazgeçilmez parıltılı siyahlar, saçlar topuz... Beyler takım elbise... Benim saçlarım home made, gömleğim beyaz... Onu düşünüyorum...

Saat 22:30- Sahnede Hasan Yıldırım... İnsanın içine işleyen bir sesi var... Volkan Konak’tan Cerrahpaşa’yı söylüyor... Gözlerim doluyor... Bu nasıl bir ses?

Bu arada yemekler geliyor, gidiyor, yenileri geliyor... Herşey oldukça lezzetli, İstanbul’da genelde bizi tokatlamalarına alışık olduğumuz garsonlar yerine eski sevecenlik, iyi niyet, güler yüz insanın keyfine keyif katıyor...

Saat: 00:00 - Oryantal Didem...

Saat: 00:30- 3:00 Bülent Ersoy... Arka taraflar uzun süredir ayakta dans eder durumda... Bülent Ersoy sahneye çıkınca ciddi bir alkış, fanatik haykırışlar... Biz gözümüzü ayıramıyoruz... Sahneye adım attığında yan tarafta konuşanlara bir bakış fırlatıyor, benim tükürüğüm boğazıma kaçıyor... Onu bu kadar yakından izlemek çok farklı... Mikrofonsuz söylüyor... İnanmak zor... Öndeki masalardan birinin üzerindeki tabak, bardak ne varsa yere atıp masaya oturuyor... Masanın sağından ve solundan garson çocuklar çıkıp cam kırıklarını yerde emeklemek suretiyle temizliyorlar... Sonra tekrar ayağa kalkıp, hem sohbet ediyor, hem şarkılarını söylüyor... Gözünü başka bir masaya diktiği an garsonlar orada toparlanıyor... Masadaki tabak, çanağı 4 bir elden yan tarafa kaydırıp, zayiatı azaltmaya çalışıyorlar... İçtiği her içkinin bardağını yere fırlattığı için, o içince hepimiz gayri ihtiyari yüzümüzü kapatıyoruz...

Etraftaki ciddi abilerin arasında bizim masamız sırıtıyor, buna şüphe yok. Bu bariz fark Bülent Hanım’ın da gözünden kaçmamış olacak ki, bize her baktığında suratının şekil değiştirmesi bu sebepten sanırım...

Cinsiyet değiştirmek ve bunu tüm sevenlerine kabul ettirerek, sanat yaşamını 40 sene boyunca medyanın gözü önünde yaşatmak cesaret ister... Onu izlerken başından geçenleri, sıradışı hayatını düşündüm... Başarılarla dolu, çok zor bir hayat... Türkiye’ye renk katan enteresan bir kadın, İstanbul’un tarih kokan bir mekanında şarkı söylüyor... Ben de dinliyorum... Şanslıyım.. Başından sonuna, 5 saatlik acayip bir süreç geçiriyorum...

Türkiye, sosyoloji, cinsiyet ayrımı, aile yapısı, değer yargıları, gelenekler, para, müzik ve daha neler neler geçiyor aklımdan... Karşımda muazzam bir tarih var, eğer denk gelirseniz mutlaka tavsiye ederim... Arada değişiklik yapmakta, kafayı farklı çalıştırmakta yarar var... Tecrübe ediniz...

'Benim işim dolaylı anlatım olamaz. Gözü okşayan halılar boyamak, dantaller örmek, modayı izlemek yani Tanrı'nın armağınını ters yüz etmek, Zeitgeist'a- zamanın ruhuna boyun eğmek... bana uymaz. Ben 60'ların insanıyım. Benim için Gogol'ün, Belinski'nin, Turgenyev'in, Tolstoy'un idealleri hala yaşıyor. Mütevazi çabam, vargücümle düşüncelerimi gerçeğe yaklaştırmaktadır. Çevremdeki yaşam beni olağanüstü etkiliyor ve huzursuz kılıyor, adeta kendiliğinden tuvale akıyor. Gerçekçilik öylesine acımasız ki, oturup nakış motifleriyle vakit geçirmeye vicdanım elvermez- en iyisi bu işi iyi yetişmiş soylu hanımefendilere bırakalım.'

İlya Repin

FRIDA- DIEGO-AŞK-EVLİLİK

Beklettim seni 2011, kusura kalma. Ama geldim işte buradayım, panik yapma. Düşündüm düşündüm 2011’e girişimiz sağlam olsun, attığımız adım yerini bulsun dedim. Yılın ilk konusunu seçerken biraz hassas davrandım. Ancak etrafımda bana ilham veren onlarca arkadaşım olması da benim şansım herhalde diyelim...

Yaş itibariyle sağımda solumda mütemadiyen evli çift görme oranım artıyor. Kendilerini gözlemleme ve uzun dönemde hayat karartma prosedürünü nasıl da başarıyla ele aldıklarını izlemek, bana ayrıca haz veriyor...

Evleneli henüz altı, yedi ay olmuş kişilerin daimi gücü ellerinde tutma ve ilişkinin iplerini eline geçirmek suretiyle ortamı germe çabaları takdire şayan. Kendisi bu yazıyı yazmama ilham kaynağı olmuş, çok sevgili arkadaşım SS sana sesleniyorum. Rahat ol, beklenmedik bir mani çıkmazsa daha beraber geçirecek 50 yılınız var. Bırak da bazen telefonuna 3 dakika geç geri dönüş yapsın!

Hayat zaten yeterince karmaşık ve güçken evlilik adı altında kişilerin birbirine yapmış oldukları zulüm bence tartışılmalı. ( Hayali düzenekte liste oluşturulurken dayak diye bir olay yokmuş gibi yapılmış, listeye dahil edilmemiştir.)

Çevrede gözlemlediklerim:

• Karısı haftada iki kere arkadaşlarıyla futbol maçı yapmasına kızdığı için, her maçtan sonra benzinlikte üstünü başını değiştirip, kirlileri yıkansın diye takım arkadaşına veren genç...
• Kocası başkalarıyla dışarı çıkmasını istemediği için bizi sokakta her gördüğünde aylardır görüşmüyormuşuz gibi yapan tatlı kız...
• Lise arkadaşlarıyla Sapanca’ya gidilip, gençlikten bir gün çalınmasının aldatma eylemiyle eş değer tutulması. Bu aktiviteye katılınacaksa boşanacağını dillendiren kızımızın eşinin jet hızıyla Sapanca’ya gidişi. Ardından yatakta zamansız ağlayışlarla, sinir krizleri geçiren bir çift mahsun eş gözü...
• Haftasonları resim kursuna gittiği için ‘çocuk musun’ diyerek dalga geçilen, ‘daha önemli işlerimiz var, boşver kursu’ diyerek kadının kendine ayırdığı bir kaç saate de göz diken, bunun yerine eşini Migros’a alışverişe götürüp domates biber seçtiren yakışıklı..
• Güzelliğine hayran olup, ilk görüşte aşık olduğu karısının mini bir etek, hoş bir elbise, çarpıcı bir renk giyip sokağa çıktığında güzel olmasına sinirlenen asabiyet...
• Düğün hazırlıkları esnasında müstakbel eşi ve ailesi çok fazla istekte bulundu diye bunu facebook’ta ifşa eden dallama...

Sizlere tek bir önerim var; Frida Kahlo ve Diego Rivera sergisine gidin.

Evlilik işte öyle birşey ... Yeteneğe yetenek, ilhama ilham, özgürlüğüne özgürlük katan, seni değiştirmeye değil geliştirmeye çalışan, sana ters gelen herşeye karşı çıkma gücünü veren, yatağa bağlanıp ölmek üzere olduğunu bilsen de sana resim yaptırabilen...

Pera Müzesi’nde 20 Mart’a kadar devam edecek olan sergiye; azim, sevgi, aşk, hayalkırıklığı ve acının en yoğun hallerini, bir evliliği ve yarattığı iki ayrı devi görmek için gitmelisin..