Sevdiğine Sevdiğini Söyle!

Bu yaz yazların en zoruydu. Bir tanecik babamı kaybettim. İnsan bu kadar büyük bir kayıp yaşayınca delirmemek için 'neden' sorusuna kendince cevaplar veriyor, sakin kalmaya ve onun 'iyi' olduğuna inanmaya çalışıyor...

Yaz boyunca kadehler hep onun için kalktı, yemekler onun için yendi, gülüşüne özlem duyuldu, nice güzel hikayesi ardı arkasına anlatıldı... Sanki gitmemiş, yanımızdaymış gibiydi... Kapı açılınca o gelecek... Telefon çalınca o konuşacak... İnsan son bir kez sarılıp 'seni seviyorum' demek istiyor... Bu yıl ne öğrendin dersen... Sevdiğin insanlara gerçekten sevdiğini söyle, hissettir derim... Bundan çekinme korkma derim... Aklına geldikçe, canın istedikçe... Bırak sana deli diyen deli desin... Sen sevdiğine 'seviyorum' de...

Sevdiğin gittiğinde arkada kalan tek şey bu ufak anılar... Hayatta her şey biraz öyle, gidenin acısı sonraları daha çok acıtıyor... Eksikliği gün geçtikçe daha fazla hissediliyor, sana sadece anılar kalıyor...  

Ben mekanları, şehirleri, sokakları da insanları sevdiğim gibi seviyorum, onlara bağlanıyorum... Çeşme'deyken Robinson Crusoe 389'un nakit sıkıntısına düştüğünü kapanma tehlikesi olabileceğini duydum... Beyoğlu'nun atan kalbi, etrafa kitap sevgisi pompalayan kitabevi... İçim acıdı... 

Neyse ki akıllıca bir formül uygulamışlar... Bugün Mia-posta'da da yer alan detaylara buradan ulaşabilirsiniz.. 

Hayat her şeye rağmen güzel, geleceğe umutla bakmak için sevdiklerinize sahip çıkın, onları unutmayın... 

fotoğraf:http://blog.gaiam.com/happy-hope-y-wallpapers/

  

Haftanın 5'lisi

Geçen haftanın en önemli kültürel etkinliği tartışmasız Oscar'dı. Oscar'la ilgili bir post yazmam için mailler atılmış ama kusura kalmayın 'ARGO'nun en iyi film seçildiği bir ortamda ne parmaklarımı ne zihnimi konuyla ilgili yoramayacağım. Ben Affleck de benimle aynı fikirde olacak ki aldığı ödüllerin hiçbirine inanamadı...

Yalnız yiğidi öldürsem de hakkını vermek isterim... Güzel memleketimizde 'Oscar'ı izledim çok sıkıcıydı...' lafı ağızlara sakız olmuş durumda aman diyim orada durun, nolur durun... En iyi ödül gecesi Kral TV Müzik Ödülleri olan bir ülkenin insanları organizasyon ve sunumla ilgili çok fazla atıp tutmasın isterim, hatta konuyla ilgili yalvarırım.

Şubatı da yiyip bitirirken beş hoş hoşaf sunmayı borç bilirim.

1. Michel Houellebecq'dan Harita ve Topraklar adlı romanı okumanızı tavsiye ederim... Yavaş yavaş dünya çapında bir sanatçıya dönüşen Jed Martin'in yaşantısının ve farkına varmadan karıştığı cinayetin anlatıldığı roman tek kelimeyle 'etkileyici'!

2.  Bugün saat 20:00'de Cemal Reşit Rey'de Monica Molina konseri var... Benim gibi son saniyede haberdar olanları haberdar etmek boynumun borcudur...

3. Bizim de sonunda görsel olarak etkileyici bir filmimiz var, yaşasın! Görüntülerine ve diyaloglarına hayran kalacağınız Kelebeğin Rüyası'nı kaçırmayın!

4.Nickolay Muray'ın  Pera Müzesi'ndeki fotoğraf sergisi 21 Nisan'a kadar devam ediyor. Portre ve moda fotoğrafçısı olarak 1920'lerde başlayan kariyerine 50 yıl devam eden Muray'in fotoğraflarını kaçırmayın! Frida'nın fotoğraflarına bakarken de ona ne kadar aşık olduğunu hatırlayarak bir daha bir daha ve bir daha bakın...

5.House of Cards  başlı başına bir post yazısı. Kendimi izlemekten alamadığım yeni dizim! Haksızlığa uğrayınca bugüne kadar temiz temiz iş halleden Francis Underwood'un( Kevin Spacey) başkan olmak için nasıl bir pisliğe dönüştüğünü anlatan diziyi David Fincher'ın yönettiğini söylemek de yarar var...

Alldesign

Ben tasarımcı mıyım ne işim var Alldesing Tasarım Fuarı'nda diyen bizden değildir. Tamam belki fuarı gezmek istemiyorsun ama ya o konferans? Banka memuresinin bile hayattan zevk almasını sağlayabilecek konuşmacılar ayağımıza kadar gelmiş reddetmek olmaz...

22-23 Şubat tarihlerinde gerçekleşecek Alldesign konuşmacılarından özellikle üç tanesini parmakla gösteriyorum.

1. Darren Aronofsky
Requiem for a Dream, The Wrestler(kişisel favorim), Black Swan gibi kült filmlerin yönetmeni Aronofky 23 Şubat'ta alldesing'da...






2. Ron Arad
İtalya'dan Fransa'ya İngiltere'den İsrail'e Rusya'dan İsviçre'ye kadar onlarca ülkede sayısız tasarıma imza atan Arad'a kulak kabartılmalı.








3. Erdem Taylan
Finding Nemo, Shrek, Cars gibi Hollywood yapımı animasyon filmlerin görsel efekt takımlarında yer alan Taylan ülke sınırlarında adeta bir nimet, kıymetini bilmek lazım.

Konferans Programı ve bilet satılalmak için tıklayın.

NEWS from YESTERDAY

- Sevgililer günü sebebiyle eşimden 35 parçalık bir takım çantası hediye aldım. ( matkap dahil)

- Gece su içmek için kalktığımda eşim beni hırsız zannederek üzerime saldırıyordu ki son anda 'benim benn' diye bağırınca paçayı kurtardım.( bu iki satırı alt alta yazınca kafamda bazı soru işaretleri belirdi...)

- Dün 18.00 sularında Esra Erol Evlen Benimle programına katılan bir genç tanıştığı kıza evlilik teklifi etti. Konuşmasına önce Türkçe başlayan delikanlı, 'Kendimi İngilizce daha rahat ifade ediyorum' diyerek... 'I want to spend rest of my life with you' dedi... ( ben de İngilizce başlık yazarak kendimi daha rahat ifade ediyorum.) Kızımız ağlamaya başladı... Delikanlı ' Will you marry me?' dedi... Sarıldılar... Esra Erol da ' Herkes kendi içinden bu söylenenleri Türkçeye çevirsin, ben aklımdan kendim için çevirdim' dedi...

- Sevgilisi kendisine kuru kafa kolye hediye eden bir arkadaşım kuru kafayı görünce biraz bozuldu... (kim bozulmaz ki?) Ama mutsuzluğu uzun sürmedi... Kuru kafanın üzerinde değerli taşların olması ortamı fazlasıyla yumuşattı. ( değerli taş hangi ortamı yumuşatmaz ki?)







- Trendsetter yıllardır takip ettiğim ama son zamanlarda tekrar eden içeriğiyle almaktan vazgeçtiğim bir dergiye dönüşmüştü... Dün raflara göz gezdirirken 'ahanda değişmiş sanki' dedim.( kapağındaki Mithat Can fotoğrafının etkisi de olabilir tabi...) Dergiye pop bir bakış, detaycı bir yaklaşım gelmiş. Yoğun içerik de cabası... Valla ben aldım, pişman değilim... Tekrarlıyorum içerik çok iyi.







- Bir gün geç olsa da güç olmadı... Herkesin Sevgililer Günü kutlu olsun!

İstanbul'u Terk Edinizz!

İstanbul’da insan o kadar çok öküzle karşılaşıyor ki bir noktadan sonra kendisi de ister istemez bu sıfata layık olmaya çalışıyor. Tabi durumun vahametini ancak ortamdan uzaklaşınca anlayabiliyorsun.

Bir haftadır Çeşme’deyim, yemin billah insanlığımı geri kazandım. Daha İzmir’e ayak bastığım an alakasız bir yere arabayı park etmeye çalışırken gördüğüm ilgi sonrası bunun böyle olacağını hissetmiştim esasında.

Marketteki amcaya ‘Kusura bakmayın iki dakikalığına dükkanınızın önüne park edebilir miyim?’ diye sordum, ‘Tabi ne demek’ diyerek ben rahat park edeyim diye dükkanın önündeki gazetelik, su, dondurma dolabı gibi objeleri sağa sola ittirerek bana istem dışı bir alan açtı. Bense ‘ beni herhalde birine benzetti, neyse  o olmadığımı çakozlamadan işimi bitirip, kaçayım’ diye içimden geçirdim.

Çeşme’ye geldiğimde Ege’ye yoğurt yapmak için sokağın başındaki manava ‘İneği olan tanıdığınız var mı ya, bana sağılmış süt lazım’ dedim. Konunun bebekle ilgili olduğunu anlayan manav; ‘Hemen’ dedi. Daha üstünden iki saat geçmeden kapıda inek sütüyle beliren çiftçiye ‘ Borcum ne kadar’ diye sordum eliyle ‘Hadi oradan ne parası’ manasında yaptığı hareket sonrası ‘Ne zaman istersen ara’ diyerek telefon numarasını bıraktı.

Yıldızburnu'nda yürürken eskiden gittiğim bir mekanın şefiyle karşılaştım, hem yorulmuş hem de sıcaktan bunalmış olduğum için üç kişilik ekibimizle beraber biraz oturalım dedik.  Yediğimizden içtiğimizden para almayarak, bize ‘Hoşgeldiniz’ dedi.

D-smart bayisine Digitürk bayisinin yerini sormak gibi bir kendini bilmezlik yaptım. Kendi elleriyle çizdiği krokinin altına adres ve ilgili kişi telefon numarası yazmayı ihmal etmedi. 

En son dün, en merkezi alanda ‘ÜCRETSİZ OTOPARK’ başlığı görünce geçen hafta çözümsel yaklaşımıyla herkesi kendisine hayran bırakan Karayolları Genel Müdürü’ne hak verdim... ‘İstanbul’u terk ediniz.’